фыркать

фыркать, наст. вр. Зл. -ает, мн. ч. -ают I несов. түргх; кони фыркают мөрд түргцхәв.

фыркнуть

фыркнуть, буд. вр. З л. -ет, мн. ч. -ут I сов. однокр. 1. түргәд авх; 2. перен. разг. дурго болх.