валить

валить1, наст. вр. -ю, -ишь II несов. (кого-что) унһах; ветер валит деревья салькн урһа мод унһаҗана; валить с ног дәврәд унһах; валить вину на другого һарһсн гемән талдан күүнүр унһах, һарһсн гемән күүнд даалһх. валить2, наст. вр. 3 л. -ит, мн. ч. -ят II несов. икәр орх, олар йовх; цоонград һарх; снег валит большими хлопьями цасн ик омштаһар орҗана; дым валит из трубы герин турваһас утан цоонград һарчана.